Przemysław Czarnek tłumaczy na czym polega ustawa dyscyplinująca sędziów, czemu jest potrzebna i czego chce większość sędziów.
To jest ustawa reformująca sądownictwo w zakresie odpowiedzialności sędziów.
Przemysław Czarnek tłumaczy na czym polega zmiana prawna umożliwiająca wyciąganie odpowiedzialności wobec sędziów. Mówi, że jest to nowelizacja przepisów „porządkująca, przywracająca konstytucyjny ład prawny”.
Przypomina, że w Niemczech obowiązują surowsze przepisy pozwalające karać sędziów więzieniem.Jeśli więc nowe przepisy oznaczają koniec
Sędzia Gersdorf podniosła rękę na praworządność w Polsce.
Poseł PiS podkreśla, że sędziowie podlegają ustawom, więc nie mogą ich podważać. Jeśli bowiem to robią to „mamy do czynienia z puczem prawnym”. Dodaje, że większość chce wykonywać swą pracę i nie podoba im się to, że ich autorytet jest rujnowany przez tych z Iustitii. Stwierdza, iż sędziowie mogą w przypadku podejrzenia sprzeczności ustaw polskich z przepisami unijnymi mogą zadawać TSUE pytania prejudycjalne, ale nie samowolnie uznawać, że nie będą ich stosować.
Maciej Mitera o tym , co mogą a czego nie mogą robić sędziowie na podstawie orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości UE, tym czy listy poparcia powinny zostać opublikowane i o liście Zaradkiewicza.
Maciej Mitera o czwartkowym wyroku Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego dotyczącego Krajowej Rady Sądownictwa. Podkreśla, że ten wyrok nie jest niepokojący, gdyż KRS jest organem konstytucyjnym i podlega Trybunałowi Konstytucyjnemu.
Trybunał w Luksemburgu stwierdził, jaki powinien być model, wzorzec sędziego. Tylko tyle i aż tyle. Sądy mogą badać to w jednostkowych sprawach
Uspokaja opinię publiczną i mówi, że en wyrok nie przełoży się na jakość życia obywateli. Stwierdza, że panuje chaos informacyjny związany z chaosem politycznym.
W mojej ocenie pan sędzia próbował podważyć status tego sędziego. […] Chciał podważyć powołanie przez prezydenta, do czego nie ma prawa nawet wg modelu luksemburskiego.
Odnosi się do działań sędziego Juszczyszyna. Stwierdza, że statusu sędziego według modelu europejskiego jest dozwolone. Nie może jednak podważać nominacji prezydenckiej. Dodaje, że listy poparcia powinny zostać opublikowane.
Nasz gość podkreśla, że lista sędziów powołanych przez Radę Państwa PRL „to nie jest lista proskrypcyjna”. Mówi, że „lista Zaradkiewicza: to pewna prowokacja intelektualna.
Jak odnieść się od wzorca modelu, kiedy powoływała sędziów jeszcze Rada Państwa. Jest to paradoks.
Zauważa, że obecnie sędziowie powołani w czasach Polski Ludowej podważają nominacje dokonane w Polsce demokratycznej.
Prof. Zdzisław Krasnodębski o tym, czym różnią się rządy Dobrej Zmiany od tych koalicji PO-PSL, zmian jakich potrzebuje jeszcze Polska, polityce energetycznej Polski i UE oraz kampanii prezydenckiej.
Prof. Zdzisław Krasnodębski mówi, iż PiS nie prowadzi „rządów ciepłej wody w kranie”, ponieważ zauważa obszary, gdzie należy wdrażać coraz to nowsze reformy, aby poprawiać te sektory.
Chodzi o utrwalenie tych zmian, ale wiemy, że w Polsce istnieją obszary, które wymagają głębokich zmian. Takim przykładem jest służba zdrowia. Zmiany tam są konieczne, choć jest to ogromne i bardzo trudne zadanie […] Na razie jesteśmy krajem na dorobku. Rozwijamy się w ostatnich latach, ale świat nie stoi w miejscu. Cały czas mamy przed sobą nowe zadania.
Przed Polską stoją wciąż nowe wyzwania takiej jak przekop Mierzei Wiślanej i inne wielkie projekty infrastrukturalne. Nasz gość mówi w „Poranku WNET” o polityce energetycznej obecnego obozu władzy. Zauważa, że choć teoretycznie „polityka energetyczna to kompetencja państw”, to w praktyce„jest głównie określana przez Unię Europejską”. Zaznacza, że godząc się na bycie członkiem UE godzimy się również na unijne regulacje, a 80% Polaków, jak wynika z sondaży, jest za pozostaniem naszego kraju w Unii. Zauważa, że „wciąż możemy do 2025 r. budować elektrownie węglowe”.
Nie można wykluczyć załamania się polityki energetycznej.
Europoseł przypomina wielkie protesty rolników w Holandii, jako jeden z przykładów niezadowolenia w krajach UE ze zbyt ostrej polityki klimatycznej.
Trzeba być ofensywnym. Myśleć w kategoriach poza Polską.
Europoseł podkreśla, że potrzebna jest twarda walka w każdej z istotnych dla Polski dziedzin. Mówi, że nie wiadomo jeszcze, czy proponowany przez Ursulę von der Leyen stały mechanizm praworządności „to coś co powinniśmy zaakceptować, czy coś z czym powinniśmy walczyć”. Mówi o skutkach reformy sądownictwa, która „pobudziła środowisko sędziowskie” i odnosi się do wyroku TSUE. Zauważa, że już niedługo zacznie się kampania prezydencka.
Wierzę, że Polacy wiedzą, iż bycie prezydentem to nie to samo, co bycie prezenterem telewizji śniadaniowej.
Kampania to z jednej strony okazja do poruszenia ważnych tematów. Z drugiej strony „każdy może zgłosić swoją kandydaturę”, jak komentuje ogłoszenie startu w wyborach przez Szymona Hołownię. Prof. Krasnodębski stwierdza, że to kolejna taka próba, po tym jak na opozycji kreowany był Ryszard Petru, a po nim nadzieję wiązano z Robertem Biedroniem. Przypomina, że „na Ukrainie aktor grający prezydenta został prezydentem”, stwierdzając, że ma nadzieję, iż Polska nie będzie brała przykładu z kraju, który jest dopiero na początku swojej systemowej transformacji.
Piotr Andrzejewski o „salomonowym wyroku” Trybunału Sprawiedliwości UE, kwestii niezależności sądów w Polsce, kompetencjach sądów i ich przekraczaniu oraz o zgodności polskiego i unijnego prawa.
Piotr Andrzejewski o wyroku TSUE ws. reformy Sądu Najwyższego. Trybunał Sprawiedliwości UE ogłosił we wtorek, że to Sąd Najwyższy powinien zbadać niezależność Izby Dyscyplinarnej SN i to, czy może ona rozpoznawać spory dotyczące przechodzenia sędziów w stan spoczynku. Mecenas tłumaczy, jaka była podstawa tego orzeczenia oraz przedstawia plusy i minusy wyroku.
Trybunał Sprawiedliwości usiłował wydać salomonowy wyrok. Stwierdził, że jest brak kompetencji TSUE do formułowania ocen zgodności lub kolizyjności prawa polskiego z prawem Unii Europejskiej w praktycznym wymiarze sprawiedliwości. Sposób stosowania prawa podlega kontroli państwa polskiego.
Unijny sąd stwierdził, że w sprawach niezgodności prawa z polską konstytucją polskim sądom przysługuje skarga do polskiego Trybunału Konstytucyjnego. Nasz gość stwierdza, że takie orzeczenie „wreszcie może postawi tamę tym […] pytaniom prejudycjalnym”. Wskazuje również na wezwanie do łamania polskiej konstytucji zawarte we wspomnianym wyroku.
Trybunał Europejski wzywa do uzurpacji ustrojowej, ingerując głęboko w polską konstytucję i upoważnia do łamania tej konstytucji. Przydaje Sądowi Najwyższemu kompetencje, których on nie ma.
Daje on mu kompetencji oceny tego, czy „sąd może odstąpić od stosowania prawa krajowego”. Sędzia Trybunału Stanu stwierdza, że to „upoważnienie wynika z błędnej tezy TSUE, jakoby istniała absolutna supremacja tego, co orzeka organ Unii Europejskiej w stosunku do prawa polskiego, w tym do polskiej konstytucji”.
Czy demokratyczny parlament może mieć wpływ na obsadę sądów? Nie, chyba że chodzi o Niemcy. Wtedy nawet członek władz partii rządzącej może zostać wiceprzewodniczącym trybunału konstytucyjnego.
Jan Bogatko, korespondent Radia WNET w Niemczech komentuje artykuł o wyroku TSUE w sprawie reformy polskiego wymiaru sprawiedliwości, który ukazał się w Berliner Zeitung:
Autor informacji pisze, że Polski narodowo-konserwatywny Mateusz Morawiecki chce kontynuować kontrowersyjną przebudowę wymiaru sprawiedliwości.
Jak zaznacza nasz korespondent, zdanie premiera o tym, iż „lepsze państwo oznacza lepszy system wymiaru sprawiedliwości i będziemy kontynuować reformy w tym kierunku” wywołuje „szalone irytacje” w prasie niemieckiej:
Jak to, przecież wolny świat, czytaj lewica, protestuje przeciwko reformie wymiaru sprawiedliwości w Polsce, a oni tę reformę przeprowadzają zupełnie jakby byli niepodległym państwem. Można powiedzieć – skandal. Zdanie, które jest cytowane we wszystkich w zasadzie tekstach które widziałem mówi o tym, że niezależność sędziów jest oczywiście ważna, ale nie może prowadzić do braku odpowiedzialności.
Tym brakiem odpowiedzialności według prasy niemieckiej jest zdaniem Jana Bogatko brakiem podporządkowania właściwym ideom ze strony partii. Kolejną rzeczą, która zdenerwowała komentatorów w niemieckiej prasie jest to, że:
Demokratyczny parlament ma wpływ na obsadę sądów w każdym kraju i że Morawiecki wymienił USA, Francję i Hiszpanię, a także wspomniał o Niemczech. Oczywiście w Niemczech była historia, kiedy czołowy polityk CDU, członek władz tej partii – Stephan Harbarth, został nie tylko sędzią trybunałyu konstytucyjnego, ale także wiceprzewodniczącym tegoż trybunału. […] W niemczech takie rzeczy są możliwe, ale w polsce to nie do wyrzymania.
Andrzej Maciejewski o tym, dlaczego tzw. kredyty frankowe także są w złotówkach, jakie znaczenie ma wyrok TSUE oraz kto naprawdę na nim zyska i straci.
Andrzej Maciejewski opowiada o niedalekim wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Istotą całego TSUE będą polskie prawa konsumenckie.
Poseł podkreśla, że korzystny dla frankowiczów wyrok TSUE będzie realizacją tego, co już teraz mówi polskie prawo.
Gdyby polskie sądy i urzędy na poważnie traktowały UOKiK i jego wskazania, pani sędzia wszystkie zapisy abuzywne by wykreśliła i nie byłoby problemu.
Zdaniem gościa „Poranka WNET” banki wreszcie dostąpią kary za swoją nieuczciwość. Stwierdza, że nie należy histeryzować. System bankowy jego zdaniem się nie załamie, a co najwyżej prezesi banków wypłacą sobie niższe pensje. Zauważa, że już w 2016 r. przygotował „projekt ustawy, który ratował skórę bankom”. Teraz jednak banki „poniosą konsekwencje swojej chciwości”.
Maciejewski zarzuca rządowi nie tylko bierność wobec problemu. Zwraca uwagę na zmianę w prawie bankowym, która pomogła bankom wycofującym swoje hipoteki frankowe z Polski:
Czemu w przedziwny sposób zmieniono prawo bankowe pod szyldem „O bankowym funduszu gwarancyjnym”? Zrobiono skok na hipoteki.
Stwierdza, że polski rząd nie potrafił mu odpowiedzieć na pytanie, kto jest autorem tej poprawki.
Poseł stwierdza, że tzw. kredyty frankowe były kredytami w złotówkach.
Żeby coś przewalutować, to musi być inna waluta. Banki nie miały żadnego ruchu walutowego, żadnych franków, co potwierdza Bank Centralny Szwajcarii i NBP. Nie można mówić o kosztach, jeśli nie było ruchu walutowego.
Dodaje, żeby nie dać się podzielić na „plemię frakowe i plemię złotówkowe”, gdyż wszyscy używamy złotówek.
Prof. Zbigniew Krysiak o zaniedbaniach banków ws. frankowiczów i tym, co może przynieść wyrok TSUE oraz o tym, czemu powinniśmy opierać się na Katolickiej Nauce Społecznej.
Prof. Zbigniew Krysiak mówi o sprawie frankowiczów, w której 4 października zapadnie wyrok przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Jego decyzja może kosztować banki 60 mld zł. Jeśli TSUE zadecyduje, że kredyty zaciągnięte we frankach powinny zostać poddane przewalutowaniu, to jak mówi Krysiak, „dla banków może to oznaczać katastrofę”, ponieważ notują one „kilkanaście miliardów rocznych przychodów”. Na razie można mówić o ignorancji banków, jeśli będzie wyrok TSUE, to będzie można mówić o oszustwie. Profesor przywołuje wyrok polskiego sądu, który w jednej sprawie zasądził przewalutowanie zaciągniętego kredytu. Przypomina, że już klika lat temu zaproponował „model, który umożliwiał gładkie przejście dla wszystkich stron”. Dodaje, że dziwi go ignorancja polskich banków.
Ignorancja dotyczyła głównie banków zagranicznych. Dobrze, że przejęliśmy Pekao SA, który nie miał kredytów walutowych.
Ekonomista wskazuje, że banki utrzymywały kredyty, o których wiedziały, że nie będą spłacane, a jednocześnie „nie dokonywano rezerw, które wynikały z wiedzy, że taki portfel będzie niespłacalny”. Podkreśla pozytywną rolę PKO BP, którego działania pomogły uchronić Polskę przed kredytem. Popiera dalszą repolonizację banków, czy to będzie mBank, czy inna spółka.
Niestety Nauka Społeczna Kościoła jest bardzo mało znana.
Prof. Krysiak mówi o znaczeniu, jakie dla gospodarki i polityki gospodarczej ma chrześcijańska myśli społeczna. Ekspert Instytutu Myśli Schumana podkreśla, że tym, co różni chrześcijański solidaryzm od socjalizmu, jest to, że ten pierwszy stawia człowieka jako podmiot w centrum życia społecznego, podczas gdy socjalizm „opiera się o relacje neoliberalne”, które „utrzymywane są tak długo, jak jest zysk gospodarczy”. Zdaniem Krysiaka przy procedowaniu nowych ustaw w sprawach gospodarczych powinno się nawet bardziej patrzeć na to, czy są zgodnie z KNS niż, czy są zgodne z unijnym prawodawstwem.
Kilkuletnia dyskusja o stopniu niezależności polskich sądów lub, jak chcą inni, stopniu ich podporządkowania władzy wykonawczej w osobie ministra sprawiedliwości, może przybrać nieoczekiwany obrót.
Zbigniew Kopczyński
A to za sprawą pytania, jakie wystosował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej jeden z sędziów Sądu Administracyjnego w Wiesbaden, stolicy niemieckiego landu Hesja. Składające się z 25 punktów pytanie można streścić krótko: „Czy jestem niezależnym sędzią i czy pracuję w niezależnym sądzie?” Powody, jakie wzbudziły jego wątpliwości, sprawiają, że na upolitycznienie sądów w Polsce trzeba będzie spojrzeć z zupełnie innej perspektywy. Jest oczywiste, że odpowiadając na to pytanie, TSUE wyda opinię nie tylko o niezależności Sądu Administracyjnego w Wiesbaden, lecz wszystkich sądów w Republice Federalnej. Orzeczenie to będzie również obowiązywać przy ocenie niezależności sądów w całej Unii Europejskiej, w tym oczywiście w naszym kraju. (…)
Autor zapytania uważa, że niemiecki ład konstytucyjny zapewnia jedynie funkcjonalną niezależność sędziowską, ale nie instytucjonalną niezależność sądów. Trudno mówić o niezależności, gdy sędziowie są mianowani przez ministrów sprawiedliwości poszczególnych landów, a ci ministrowie decydują również o sędziowskich awansach. Praca sędziów oceniana jest przez ministerstwa, a sami sędziowie podlegają regulacjom prawnym dotyczącym urzędników. (…)
Z polskiego punktu widzenia najciekawsze będzie odniesienie się TSUE do mianowania sędziów przez ministra sprawiedliwości i jego wpływu na sędziowską karierę.
Mianowanie sędziów przez władze wykonawczą, czasem we współdziałaniu z prawodawczą, jest dzisiaj standardem wśród państw powszechnie uważanych za cywilizowane i praworządne. W końcu jakoś tych sędziów trzeba ustanowić. Inną kwestią jest, czy – i jeśli tak, to jaki – jest wpływ polityków na dalsze losy sędziów, bo to stanowi o ich rzeczywistej lub tylko pozornej niezależności.
Uznanie przez TSUE, że mianowanie sędziego przez polityka nie stanowi naruszenia niezależności tego pierwszego, spowoduje, że bardzo zbledną tak głośno podnoszone zarzuty wobec polskich reform sądownictwa. Totalna opozycja będzie musiała wtedy przyznać, że Polska spełnia standardy europejskie, i to z nawiązką, albo podważać orzeczenie TSUE i ogólnie prawo europejskie.
Znacznie poważniejsze konsekwencje może mieć przeciwne orzeczenie Trybunału.
Uznanie, że mianowanie sędziów przez ministrów czy ogólnie polityków podważa niezależność sądów, zdemontowałoby systemy prawne większości państw Unii i zakwestionowałoby niezależność ich sądów, łącznie z niezależnością samego Trybunału, którego sędziowie pochodzą tylko i wyłącznie z politycznego nadania.
Już to ostatnie sprawia, że taki wyrok jest mało prawdopodobny.
Cały artykuł Zbigniewa Kopczyńskiego pt. „Wątpliwa niezależność sędziów” znajduje się na s. 2 lipcowego „Kuriera WNET” nr 61/2019, gumroad.com.
„Kurier WNET”, „Śląski Kurier WNET” i „Wielkopolski Kurier WNET” są dostępne w jednym wydaniu w całej Polsce w kioskach sieci RUCH, Kolporter i Garmond Press oraz w Empikach, a także co sobota na Jarmarkach WNET w Warszawie przy ul. Emilii Plater 29 (na tyłach hotelu Marriott), w godzinach 9–15.
Wersja elektroniczna aktualnego numeru „Kuriera WNET” jest do nabycia pod adresem gumroad.com. W cenie 4,5 zł otrzymujemy ogólnopolskie wydanie „Kuriera WNET” wraz z wydaniami regionalnymi, czyli 40 stron dobrego czytania dużego (pod każdym względem) formatu. Tyle samo stron w prenumeracie na www.kurierwnet.pl.
Artykuł Zbigniewa Kopczyńskiego pt. „Wątpliwa niezależność sędziów” na s. 3 lipcowego „Kuriera WNET”, nr 61/2019, gumroad.com
– TSUE część swojego wyroku dotyczącą KRS oparł na kontrowersyjnych podstawach prawnych, m.in. na szeroko pojętej zasadzie pomocniczości. To niebezpieczne – mówi dr Bartłomiej Wróblewski.
Dr Bartłomiej Wróblewski, poseł Prawa i Sprawiedliwości, odnosi się do wydanego 24 czerwca wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie skargi, jaką na zmiany w polskim sądownictwie złożyła Komisja Europejska. KE zaskarżyła do unijnego ciała sądowniczego przepisy z 2017 r., po których wprowadzeniu sędziowie powyżej 65. roku życia zostali automatycznie przeniesieni w stan spoczynku.
Gość Popołudnia stwierdza, że znaczenie werdyktu nie jest zbyt duże, ponieważ Polska wycofała się z będących przedmiotem sporu rozwiązań. Zwraca przy tym uwagę na kontrowersyjne podstawy prawne orzeczenia, jakimi są: szeroko pojęta zasada pomocniczości oraz art. 19 ust. 1. Traktatu o Unii Europejskiej. Ten drugi brzmi następująco: „Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej obejmuje Trybunał Sprawiedliwości, Sąd i sądy wyspecjalizowane. Zapewnia on poszanowanie prawa w wykładni i stosowaniu Traktatów. Państwa Członkowskie ustanawiają środki zaskarżenia niezbędne do zapewnienia skutecznej ochrony sądowej w dziedzinach objętych prawem Unii”.
Dr Wróblewski odnosi się również do obowiązującej od stycznia 2018 r. nowelizacji ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa. W myśl zapisów dokumentu wprowadzono obieralność członków tej instytucji przez Sejm. Wcześniej sędziów do KRS wybierały środowiska sędziowskie.
„Uważam, że sytuacja, w której sędziowie decydują o sędziach była jednym z tych elementów najsłabszych w polskim sądownictwie. Prowadziła do wielu wewnętrznych nieprawidłowości, wręcz czasami patologii. Sytuacja obecna, w której w KRS nadal są sędziowie, ale jednak sędziowie, którzy są wybierani, mają demokratyczną legitymację, jest sytuacją na pewno konstytucyjnie dopuszczalną i wydaje mi się, że też lepszą. No bo to jednak wpływ społeczeństwa, choćby pośredni, na sądy jest w tym momencie większy”.
W jaki sposób Zjednoczona Prawica zamierza walczyć z oszustami i ułatwiać życie uczciwym ludziom? Odpowiada w swym pierwszym wywiadzie po objęciu ministerstwa, nowy minister finansów Marian Banaś.
Marian Banaś mówi o skutecznej walce rządów Prawa i Sprawiedliwości z luką VAT, którą posługiwała się przez lata szara strefa. Nowy minister finansów mówi, iż walka z luką będzie kontynuowana, przez co gospodarka powinna nadal się dynamicznie rozwijać.
Była to reforma, jedna z największych, Prawa i Sprawiedliwości, która połączyła trzy niezależne od siebie służby: służbę celną, służbę skarbową i kontrolę skarbową.
W zwalczaniu patologii systemu finansowego pomogło stworzenie krajowej administracji skarbowej, której pierwszym szefem był od 1 marca 2017 r. Marian Banaś. Kierowanie nią, jak mówi, przygotowało go do pełnienia obecnej funkcji. Minister Finansów podkreśla, że w ciągu zaledwie roku działania nowej instytucji ogromna luka w podatku VAT, która pod koniec rządów PO-PSL wynosiła 24,5%, została zmniejszona do 14, a obecnie wynosi 12%. Gość „Poranka WNET” odpiera zarzuty krajowych dziennikarzy, że w pewnych sferach życia gospodarczego cały czas można zauważyć znamiona patologii. Podkreśla, że luka vatowska to problem całej Unii Europejskiej, gdzie wynosi średnio 15% i dodaje, że „żadne państwo na świecie nie było w stanie w tak krótkim czasie tak zmniejszyć skalę tego zjawiska”.
Jak stwierdza nasz rozmówca, dzięki walce z patologiami finansowymi Polska cieszy się wzrostem gospodarczym. Polska w zeszłym roku odnotowała 5,1% wzrostu w stosunku do PKB, w obecnym 4, a w przyszłym przewiduje się 3,7%. Dla porównania Niemcy w tym roku mają wzrost 2,4%, w następnym roku prognozy dają im 2%.
Jak mówi minister, zasadą polityki rządu jest ścigać oszustów i ułatwiać działalność uczciwym przedsiębiorcom.
Właściwie z każdego urzędy skarbowego będziemy mogli załatwić swoje sprawy dotyczące spraw podatkowych.
W tym ostatnim celu przeprowadzane są takie usprawnienia jak „połączenie deklaracji i JPK w jeden dokument”. Dużym ułatwieniem dla wszystkich podatników będzie wprowadzenie scentralizowanej bazy danych dla wszystkich urzędów podatkowych w ramach planu Poltax +. Dzięki niej będzie można załatwić swoje sprawy z urzędem, niezależnie od tego, gdzie w Polsce ma się zarejestrowaną działalność gospodarczą.
