Serwis bliskowschodni: starcia na tle religijnym na przedmieściach Damaszku

Syria, Damaszek, 11.02.2018 / Fot. Pomoc Kościołowi w Potrzebie

Do starć doszło w związku z opublikowaniem na grupie whatssup nagrania, w którym jeden z druzyjskich szejków, Marwan Kiwan miał przeklinać proroka Mahometa.

Sam duchowny zaprzeczył, aby miał cokolwiek wspólnego z tym nagraniem.

Do krwawych potyczek miało dojść już we wtorek w Jaramanie, która jest zamieszkana w większości przez Druzów i chrześcijan.

W środę do starć doszło w mieście Ashrafieh Sahnaya, położonym na północny zachód od Damaszku, gdy niezidentyfikowani napastnicy zaatakowali posterunek położony na autostradzie łączącej stolicę Syrii z Suweidą.

Doszło do strzałów z broni automatycznej, ale również ataków moździerzowych i rakietowych

Druzowie tworzą ok. półmilionową mniejszość w Syrii, stanowiąc tym samym ok 3% społeczeństwa syryjskiego. Od czasu przejęcia władzy przez siły islamistyczne w Damaszku 8 grudnia zeszłego roku, stosunki są niezwykle napięte.

We wtorek doszło do porozumienia między przedstawicielami mniejszości druzyjskiej a przedstawicielami rządu w Damaszku. Wcześniej dochodziło już do podobnych starć na terenie Jaramany.

Kazimierz Gajowy: tysiące libańskich matek przeżywa obecnie swoją drogę krzyżową i żałobę po śmierci dziecka

Spójrzmy dziś na parafię w Gazie i proboszcza franciszkanina, do którego prawie codziennie dzwoni sam papież Franciszek, i parafie przy granicy Libanu z Izraelem – apeluje Kazimierz Gajowy.

Chrześcijanie mimo tego, że nigdy tej wojny nie chcieli, że są przeciwko tej wojnie, do tej wojny zostali zmuszeni i niejako wciągnięci,  todziś wśród tych matek Libanek są takie prawdziwe chrześcijańskie matki, które straciły własnych synów w ciągu ostatnich tych dwóch, trzech miesięcy. I dlatego, jeżeli myślimy o stacji dróg krzyżowych, to dzisiaj najbardziej jest koląca w oczy czwarta stacja drogi krzyżowej. Jezus spotyka na drodze swoją matkę, Jezus cierpiący, Jezus niosący krzyż.

mówi gospodarz „Studia Bejrut” i wskazuje, że napisana w 1997 r. przez św. Jana Pawła II adhortacja apostolska „Nowa nadzieja dla Libanu”, nigdy nie była bardziej aktualna.

W Niedzielę Wielkanocną godzinie 17.45 zapraszamy do włączenia Telewizji Republika, gdzie będzie wyemitowany wyjątkowy koncert o przepięknych pieśni zarówno maronickich jak również prawosławnych, a także i kilku łacińskich dla podkreślenia jedności kościoła libańskiego z papieżem.

Wysłuchaj całej rozmowy już teraz!

„Chcę być dobrym łotrem” – Wielkopiątkowe rozważania Ks. Romana Sikonia z serca Amazonii

Michał Bruszewski; wydaje się, że Trump ma już dość przeciągania negocjacji pokojowych przez Putina

Michał Bruszewski / Fot. Konrad Tomaszewski, Radio Wnet

W Rosji nic się nie zmienia; cały czas prowadzona jest gospodarka wojenna – mówi analityk portalu Defence24.

Wygląda na to, że Rosja jest zdeterminowana, żeby ofensywę przeciwko Ukrainie kontynuować. Generał Syrski i prezydent Zełenski po stronie ukraińskiej muszą sobie odpowiedzieć na ważne i trudne pytanie: jak dalej się bronić

wskazuje Michał Bruszewski w rozmowie z Jaśminą Nowak.  Tak z kolei omawia sytuację w Strefie Gazy:

Ten kruchy rozejm, który podpisał Hamas z Izraelem, Izrael z Hamasem pod dyktando Trumpa, pod dyktando Steve’a Wittkofa, n wygasł, on był nierealny praktycznie już po podpisaniu, dlatego, że wtedy IDF zaatakował Hamas, ale na zachodnim brzegu Jordanu, więc w strefie gazy faktycznie była jakaś przerwa w walkach, ale bardzo krucha, bardzo krótka.

W ocenie gościa „Popołudnia Wnet”, podjęta przez Trumpa próba wygaszenia tych dwóch frontów wojennych została źle przeprowadzona.

Prezydent USA chciał zaproponować jakąś formę resetu stosunków nie tylko z Rosją, ale z Iranem i przetestowanie, czy to się uda. I w przypadku Rosji to się nie udało, w przypadku Iranu też się to nie udało, bo Trump przecież napisał list do Teheranu, że Iran ma się zgodzić na porozumienie o ograniczeniu swoich badań, prac nuklearnych. Odpowiedzi pozytywnej Waszyngton nie otrzymał, więc teraz jest zaostrzenie retoryki. No i wróciła wojna na poważnie na Bliskim .

Wysłuchaj całej rozmowy już teraz!

Dr Michał Kuź: wojna celna przerodzi się w wojnę walutową

Serwis bliskowschodni: wizyta prezydenta Emmanuela Macrona w Egipcie

Emmanuel Macron, prezydent Francji l fot. wikimedia.org/European Parliament

Prezydent Emmanuel Macron po raz czwarty w trakcie swojej prezydentury udał się z dwudniową wizytą do Egiptu, gdzie został przyjęty z wielką pompą przez prezydenta tego kraju Abdel Fataha al-Sissiego.

Francuski samolot prezydencki eskortowany był w czasie swojego przelotu nad Egiptem przez myśliwce typu Rafale egipskich sił powietrznych, a Emmanuela Macrona witały w Kairze wystrzały armatnie. Nie zabrakło również mniej formalnych momentów w czasie tej wizyty – prezydent Francji wraz z Abdel Fattahem el-Sissim spacerował uliczkami Khan el-Khalili, największego kairskiego bazaru. Udali się również na przejażdżkę trzecią linią kairskiego metra, która jest eksploatowana przez francuską RATP, czyli przedsiębiorstwo komunikacyjne zarządzające komunikacją miejską w Paryżu.

Dzień później do Kairu przybył król Jordanii Abdullah II, który dołączył do pozostałych dwóch liderów.

Podczas tego mini-szczytu omówiono szereg kwestii związanych przede wszystkim z sytuacją w Strefie Gazy, szczególnie w kontekście wznowienia przez Izrael ofensywy lądowej. Liderzy Francji, Egiptu i Jordanii wezwali do jak najszybszego powrotu do zawieszenia broni, podkreślili również konieczność wzmocnienia Autonomii Palestyńskiej, wykluczając jednocześnie jakąkolwiek rolę dla Hamasu po wojnie w Strefie Gazy. Przywódcy połączyli się również z prezydentem Donaldem Trumpem, który miał spotkać się w Białym Domu z premierem Izraela Benjaminem Netanjahu.

Przypomnijmy, że od czasu wznowienia ofensywy izraelskiej w Strefie Gazy 18 marca zginęło już co najmniej 1500 osób. Co ciekawe, strona francuska nie ukrywa, że celem spotkania w Kairze miało być zbudowanie przeciwwagi dla pomysłów Donalda Trumpa w kwestii przyszłości Strefy Gazy. Przypomnijmy, że prezydent Stanów Zjednoczonych zamierza forsować swój pomysł wysiedlenia ludności palestyńskiej z tego obszaru i zmienienia go w „Lazurowe Wybrzeże Bliskiego Wschodu”.

Trwają prace nad rozbrojeniem Hezbollahu – Studio Bejrut – 08.04.2025 r.

W poniedziałek natomiast Emmanuel Macron wraz z prezydentem Abdel Fatahem Al-Sissim udali się do miasta Arish, znajdującego się kilkadziesiąt kilometrów od granicy Egiptu ze Strefą Gazy. To właśnie tam jest magazynowana pomoc humanitarna, która od początku marca blokowana jest przez wojsko izraelskie. Emmanuel Macron, że „dzisiejsza sytuacja jest nie do utrzymania, nigdy wcześniej nie była tak dramatyczna”, wzywając jednocześnie do jak najszybszego wznowienia dostaw pomocy humanitarnej.

2 miliony ludzi zamkniętych, dziesiątki tysięcy ludzi zabitych, dziesiątki tysięcy dzieci rannych, to jest Gaza, nie projekt deweloperski. Kobiety, dzieci, nie wiem, w jaki sposób te dzieci będą dorastały, po tym co zobaczyły. Ale jedno wiedzą – jak tylko będą mogli, chcą tam wrócić. Wszystko stracili. Nie można wymazać historii i geografii. Gdyby chodziło tylko o projekt nieruchomościowy, nie byłoby wojny. Musimy być tego świadomi. Prawo ludu palestyńskiego do państwa i prawo Izraela do państwa Izrael.

Wizyta Emmanuela Macrona miała również na celu zaznaczenie obecności Francji na Bliskim Wschodzie. Wpisuje się ona w szersze działania dyplomacji francuskiej na tym obszarze w kontekście zachodzących zmian geopolitycznych.
Konkluzje po pobycie Macrona w Egipcie są następujące:

Francja nadal chce odgrywać ważną rolę na Bliskim Wschodzie. Prezydenci Francji i Egiptu określają się mianem „przyjaciół” – o czym przypomniał sam Emmanuel Macron w drodze powrotnej do Francji.

W drodze do ziemi obiecanej: idea państwa Izrael w czasach mandatu brytyjskiego w Palestynie

BritishMandateforpalestine1922/Seblini, Creative commons

Druga część słuchowiska poświęconego powstaniu państwa Izrael. Opowiada prof. Artur Patek, historyk z Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Zakończenie I wojny światowej wiązało się z głębokimi zmianami geopolitycznymi na Bliskim Wschodzie. Posesje osmańskie na tym obszarze zostały przekazane Wielkiej Brytanii i Francji, które miały stać się państwami-mandatariuszami. Tym sposobem Londyn uzyskał kontrolę nad Palestyną, osiągając tym samym jeden ze swoich głównych celów polityki zagranicznej.

Okres międzywojenny w Palestynie to czas wzmożonego napływu imigrantów pochodzenia żydowskiego, co szybko przyczyniło się do wzrostu napięć między nimi a stanowiącymi większość Arabami. Podsycała je nieklarowna polityka rządu Jego Królewskiej Mości, który z czasem usiłował ograniczyć liczbę przybywających do Palestyny Żydów, tym samym stając się głównym przeciwnikiem dla powstających na tym terenie organizacji żydowskich, w tym żydowskiego ruchu oporu.

Zobacz także:

W drodze do ziemi obiecanej: od idei Theodora Herzla po deklarację Arthura Balfoura

 

Serwis bliskowschodni: nowy rząd tymczasowy w Syrii

Fot. materiały prasowe PKWP

Powstał nowy rząd tymczasowy w Syrii, którego skład został zaprezentowany wieczorem w sobotę 29 marca. Ceremonia miała miejsce w Pałacu Ludu.

Pałac został zaprojektowany zresztą przez polskiego architekta Wojciecha Zabłockiego. Brali w niej udział przedstawiciele różnych wyznań.23 ministrów, wśród nich sporo znanych twarzy, również z czasów rządów Assadów.

Nie ma premiera

Najważniejsze stanowiska obsadzone przez bliskich prezydenta Ahmeda Al-Sharaa. 9 ministrów wywodzących się z Hayatt Tahrir al-Sham. Przede wszystkim Assad Hassan Al-Shibani jako minister spraw zagranicznych; generał Murhaf Abu Qasra minister obrony narodowej.Były premier Mohammad al-Bashir obejmuje ministerstwo energetyki

Przypomnijmy, że w grudniu, niedługo po przewrocie w Damaszku, powstał rząd tymczasowy, który jednak był mocno kontrowersyjny – zrzeszał osobistości wywodzące się z Idlib.

Jedyna kobieta – Hind Kabawat, chrześcijanka. 51 lat, minister ds. społecznych i pracy. Ubrana na biało, bez hidżabu.

Znajdujemy poza tym po jednym ministrze od Druzów, Kurdów i alawitów.

Ministerstwo ekonomii i finansów powierzone byłemu ministrowi. Mohammad Nidal al.-Chaar, ekonomista 69 lat, który był ministrem aż do 2011 roku.

Mohammad Yasser Barniyeh – minister finansów, który za Asada stał za liberalizacją ekonomii syryjskiej za czasów Baszara al.-Assada. Co ciekawe, kształcony w Stanach Zjednoczonych.

Minister transportu – Yaroub Badr, alawita. Był już ministrem w latach 2006-2011.

Minister edukacji – Mohammad Abdulrahman Turko, 46-letni mieszkaniec Afrine, kurd. Administracja kurdyjska z północno-wschodniej Syrii nie uznaje.

Inna ważna nominacja – szejk Usaama Al-Rifai został mianowanym nowym wielkim muftim republiki syryjskiej. Przedstawiciel raczej umiarkowanego sunnizmu. Ma 80 lat.
Rada fatwy – interpretacja m.in. szarii, która zajmie teraz ważniejsze miejsce.
Znajdziemy w niej teraz przedstawicieli różnych tendencji w islamie. Tradycyjny islam damasceński związany z sufizmem, ale również tych bardziej ekstremistycznych salafistó∑.

Odpowiedź na żądania państw zachodnich – Paweł Rakowski o tym mówił na naszej antenie.

Dr Konrad Zasztowt: rośnie ryzyko siłowego stłumienia protestów tureckiej opozycji

Recep Tayip Erdogan Foto: Kremlin.ru

widzimy po niemalże ćwierć wieku rządów tej partii islamistycznej, no jest dokładne odwrócenie sytuacji, czyli to teraz ta partia sekularystyczna jest taką partią buntu – mówi orientalista.

Mer Stambułu Kerem Imamoglu został aresztowany 19 marca, a 23 marca decyzją władz centralnych odsunięty od stanowiska.  Jaki jest szerszy kontekst tej sprawy? Dr Konrad Zasztowt nie sądzi, by zarzuty przeciwko politykowi były dobrze udokumentowane:

ta sprawa, w której około 100 osób zostało zamkniętych z zarzutami o korupcję, w tym właśnie mer samego Stambułu, wydaje się, że to jest grubymi nićmi szyte, niemożliwe, żeby tutaj prokuratura nagle aż tak olbrzymi spisek, aż tak olbrzymią liczbę przestępstw finansowych w jednym momencie była w stanie wykryć

Czy protesty związane z postępowaniem wymiaru sprawiedliwości wobec polityka opozycji osłabią Erdogana, czy przeciwnie, staną się pretekstem do budowania pełnokrwistej dyktatury? Kolejne tygodnie przyniosą odpowiedź

Aresztowanie  Imamoglu zbiegło się w czasie z sukcesami Turcji na arenie międzynarodowej

Przebywający w areszcie polityk został nominowany przez Partię Republikańską na kandydata w zaplanowanych na 2028 rok wyborach prezydenckich.

Wysłuchaj całej rozmowy już teraz!

Aresztowanie mera Stambułu. Dr Aleksandra Spancerska: Erdogan robi wszystko, by podzielić opozycję